b’aşka
başka bir şeyi sevseydim, melankoliyi sevdiğim kadar insanları mesela sevmeyi bilseydim -kendimden başlayıp- omzundan tutup gözlerine baktığım ilk insan olsaydım, aynasız kendime imkansız aşkım bir parça inansam bir kez iyilik yapsam zaman dursa yokuşun başında bir kedi dursa yokuşun başında kimse durmuyor onlara hiç iyilik etmedim aklımın köşelerine hiç iyiyi söylemedim beni şımartmayan çocukluğuma teşekkür ettim hep bir melankoliyi sevdim bir de duygusuzluk duygusunu yaşamayı