aşka 103 basamak
nelere şahittir bir sevgilinin göğüs kafesi? orada bir dünya yeşerir bin umut yiter... orada zamanı durdurmanın formülünü bulduğunu düşünürsün her şey seni örten derin kadar tanıdıktır alışkanlıktan mıdır, sevmekten midir; ayırt etmek istemezsin dudakların uzanır ama tutmazsın daha o anı yaşarken, adını bir şiir koymak istersin. ne geriye dönebilecek bir noktadasındır, ne de bir adım ilerleyecek... o kadar ağlarsın ki, ağlamaklar anlamsızlaşır açlıktan nefesin kokar da acıktığını duymazsın hiçbir kötü kokuyu duymazsın tüm rahatsızlık verici durumlar sıradan ama yaşanılası gelir her santimini ezberlemek istersin, o seni zaten ezberlemiştir; hüznün olgunlaşır... belki de düşünmeye en elverişli yerdir kalbinin attığı yerde; sessizlik sese, ses söze dönüşür aklın, kalbine yetişmeye çalışır başın ağırlaşır nefesin hafifler bir gün oradan gitmek gerektiği fikrini reddedersin reddedişlerin seni bir aşk suçlusu ilan eder bilirsin, kendine sözler vererek nefes nefese çıktığın m...