- s o n r a s ı n a -

çok güzel değildin ve bunu kimse anlamayacaktı sadece birkaç şeyden yeteri kadar vardı yeteri kadar güzeldin yeteri kadar sözlerin vardı ocağın yeteri kadar gözü yeteri kadar kahvemiz vardı

ne yazık ki vazgeçiyorum geleceğin ve günün rüyasından kızgınlıklarım, oyuncu kadınlar, gururlu kadınlıklar... elveda balkondaki afrodit elveda iz düşümümün iz düşümü senin gözünden her şey daha yaşanılası ve bulutların tadı daha anlamlıydı ne yazık ki vazgeçiyorum günler zamanda çürüyor gitmesi için nehre bırakmak ve gitmesine izin vermek arasındaki ayrım zor  gün seninle batsın ve tenimizde çiçekleri uzaklaşmasına izin veriyorum içimdekilerin elveda keşkeler tüm buluşlar doğduğum ayda gizlenen kırgın çiçeklerimin tohumu yitirilenler kaybolmasına izin verilenler vakitsizlikler ve bekleyişler elveda balkondaki afrodit son bir kez yağmurla yıkan

kalbimin kocaman, hayatımın küçücük bir yanı varlığımın en büyük sırrı sen gizsin sevgilim

  oturup bir hesap yapsak birbirimizi ne kadar gördüğümüzün kısa bir listesini çıkartabiliriz seninle  biz hep uzak kaldıysak, bu sevda nerede yetişir? yanık teninden, tatlı incir kokulu akşamlardan uzaksak bu sevda nerede yetişir?

  aşığım aşıkmış gibi davranmaya sırf seni düşünmek istedim diye bugün sırf, ben istedim diye, düşündüm seni senden ayrı bir sevgi sevgi bencil belki sadece şiir için yoksa, satmışım kendimi sen sevesin diye beklerken beni satmışım hevesimi; beni bir daha sevecekleri, gencecikleri… o gün aşk ölmüştü sokağından geçtim bıraktım her şeye rağmenleri seni beklerken oldu ve geriye hiçbir şey kalmadı senli

  sana güzel bir portre lazım, öpmelik benden uzak kaldığın geceleri sayabilmen için 

                                             bir ay boyunca bir adam  her gün aynı rüyayı görürse aynı akşamın sabahı değildir artık bir ay boyunca bir adam hepaistos gibi düşmüşse kalbini sonsuz bir kuyunun derinliklerinden uyandır sibylla; aşkımızın ömrü, elindeki kum taneleri kadar 

kışın beni içeri al savrulurum dikenlerim olsa da kov hüznümü sana en yeşilinden bakarım beni içeri al kışları bilmem, adım bahar söyler bizim için günler sayıyorum, gözümden ayırma kirpiğini içinde sakla tüm her şeye rağmenleri

sessizliği görünür kıldı hayatın düştüğümü bilmeden, içinde buldum kendimi sevmek, farkındalık ayrıcalığı ya da tutsaklığı; bir yansımayla teması, "kalbimin ilk arzusu" olarak adlandırmak...

aşk öyle bir ışık, içinde hiçbir şüphenin karanlığı yok umursamaz reddi o ki zeus'un kudreti bile  eros'a engel değil

bahsettiğin tüm sen'leri kendime yakıştırdım çünkü benimkiler hep sen'den geçerdi söz büyüdür sevgilim sessizlik yırtılsın dudaklarımızın arasında bana şarkılar söyle yalnız o zaman seviyorum bu dünyayı şarkılardan ürkmem, başka bir şey olmasın şarkılar söyle öznesi ben'den geçsin...

dilimin ucundaydı yutkunup söyleyemedim düşümde portakal çiçekleri yatağımda kekik kokusu ağız dolusu seni seviyorum diyememe pişmanlığı dilimin ucundaydı

sabaha karşı gök gürledi ve kuvvetli bir yağmur başladı ardından gökten hiç korkmam ama sanki korkmuşum gibi sana sığınmak istedim kollarına sığınmak, sımsıkı kafamı göğsüne gömüp, şakağıma kondurduğın bir kokulu öpücüğe sığınmak sen beni korursun gibi tüm korkularımdan ve korkmadıklarımdan bile sadece sarılsan sıkıca hiçbir korkuya gerek kalmadan mazeretleri uydurmama gerek kalmadan sana sadece kalbin elimdeymiş gibi çok özlüyorum seni

bir şiir, bir sevgi bir kırık kalp saçların döküldü cebime koydum bir sevgi, blr aşk sözlerimi ben senden saklamadım ki bir bakış, gözlerime batmakta şarap fıçısının içinde gizli yaşam ve hayatın anlamı ona bir anlam vermekte saklı bir sevgi, bir dokunuş yine bu kalbi kuruttun hıçkırıklar lügatında aşk olsun bir aşk, bir kaçış beni çok uzaktan yakıp yakıp attın bir şiir, bir veda hayattan uyanmanın adı ölüm ben zaten seni buldum  onlara aldırma

denizlerin kıyıları aklımın köşelerine vurduğunda bir telefon konuşmasından notlar alırım sesin uzak içerden ve boğuk ağzından çıkan her kelimeyi yazarım haberin yok bozma kalbimin kimyasını  haberin yok en güzel şarkıları sen söylersin kim kalmış kör kuyularda onları çıkart hemen biz şiir yazmaz da şiir oluruz kim kalmış kuyularda ya da bir vapurun kıyısında bir istanbul baharı sensiz geliyor gözlerim senle dolsun istenirse günler yeniden yazılır hatalarla yeniden sevişilir hataları arkadaş eder misin köprülerden yansıyan bir ruhum sana ben beni gün gün tutar mısın defterinde aşık olmadan da yazılırmış aşık değildik konuşurduk aşık değildik dokunurduk istanbul'da deniz turkuaz olurmuş kar yağdığında peki ya gözlerim ne renk olur ağladığımda aklının köşelerine sorulur

 pencerenin dışında bir saksı dışında ama senin onu öyle bıraktığın gibi kendine yakın ve dışında beni de bıraktın şuracıkta  ve çok uzakta güneş sabır topluyor, çiçeklerle benim için

sen de biraz delisindir bilirim kendimden uyku tutmaz, heyecanlı, bazen savruk bana benzeyen başka bir ben en çok suskunluklardan anlarım birdenbireliklerden ve içten ağlayışlardan git gellerin olur en çok ben anlarım gidip de gelmeyişlerin olur en çok da buna kırılırım sen de biraz delisindir delilikten korkmakta bir deli sahip olmadıklarından geçer yazılar sahip olduklarını bilmek işten değil iki gözün var üzerimde üzerimde gözlerinin sesi iki sen var içimde biri akıllı biri deli