aşka 103 basamak

nelere şahittir bir sevgilinin göğüs kafesi?

orada bir dünya yeşerir

bin umut yiter...

orada zamanı durdurmanın formülünü bulduğunu düşünürsün

her şey seni örten derin kadar tanıdıktır

alışkanlıktan mıdır, sevmekten midir; ayırt etmek istemezsin

dudakların uzanır 

ama tutmazsın

daha o anı yaşarken, adını bir şiir koymak istersin.

ne geriye dönebilecek bir noktadasındır,

ne de bir adım ilerleyecek...

o kadar ağlarsın ki, ağlamaklar anlamsızlaşır

açlıktan nefesin kokar da acıktığını duymazsın

hiçbir kötü kokuyu duymazsın

tüm rahatsızlık verici durumlar sıradan ama yaşanılası gelir 

her santimini ezberlemek istersin,

o seni zaten ezberlemiştir;

hüznün olgunlaşır...

belki de düşünmeye en elverişli yerdir 

kalbinin attığı yerde; sessizlik sese,

ses söze dönüşür

aklın, kalbine yetişmeye çalışır

başın ağırlaşır

nefesin hafifler

bir gün oradan gitmek gerektiği fikrini reddedersin

reddedişlerin seni bir aşk suçlusu ilan eder

bilirsin,

kendine sözler vererek nefes nefese çıktığın merdivenlerin sonunda;

aşk karşılar seni, elinde bir bardak suyla

ne yolu hatırlarsın, 

ne de verdiğin sözlerin nedenini...