ölüm mevsimi
şimdi öyle bir yalnızım ki, sen varsın yalnızlıktan fazla
saatler var, bakmıyorum
hiç bilmiyorum yüzleri
bir rüzgar duyuyorum, soğuk
senden sonra tüm güzler ölüm mevsimi
gözümü kırpsam gözlerin batacak
boğazım kurusa sesini yutkunacağım
yoksan da oturur yanımda ağırlığın
ben sen varmışsın gibi susarım
ellerin vardı, saçların tenimde
içimi ürpertir dünden hatırladıklarım
denizdin, yağmurundum, aktım
nedendir, gittin
bir bardak sudan daha azım
bir kedinin umarsız kuyruğu gibi sallanırım
makyajım gözyaşım
şimdi yalnızım
bir de
sen, diye bir yalnızlığım.
öğrendim, yalnızlık güzeldir
güzeldir, yine de seni düşünürüm her fırsatta
çünkü hiçbir yalnızlık sensiz değil
anladım

Yorumlar
Yorum Gönder