bu şiir sana yazmadım



günden güne kuruyor dudaklarım

yapraklarımız dökülüyor 

daha düne kadar ayaklarımın üzerinde durabiliyordum

yapılanların bir sonucu olur her zaman 

hikayeyi tamamlayabilmemiz için yaza ihtiyacımız var

konuşuyorsun ama duymuyorum

ilginçtir aşkın yaptıkları

kirpikleri bile kendine batabiliyor insanın

bana yalan söyle ama kendine yalan söyleme

ayaklarım üşüyor

bu hissi tanımlamak bile bir bela

bu yüzden yalnız uyuduğum çarşafları dava edebilirim

uykuya dalabildiğin son saat kaç acaba?

insanlar garip rüyalar görüyorlarmış

zaman, aslının ne olduğunu ortaya çıkarır

adının ne olduğu ise önemli değil 

bizi daha önceden tanıyor muydun?

çok ilginç 

eskimişliğin hışır hışır hışır yaprakları

iki yol var biliyorsun değil mi?

çocukluğundan hatırladığın bir oyunmuş gibi güvenmek ister misin?

beni duyuyor musun?

az kaldı


sadece birkaç dakika


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

uykusuzlar listesi

mavi tuna valsi

kadın