bu şiir sana yazmadım
günden güne kuruyor dudaklarım
yapraklarımız dökülüyor
daha düne kadar ayaklarımın üzerinde durabiliyordum
yapılanların bir sonucu olur her zaman
hikayeyi tamamlayabilmemiz için yaza ihtiyacımız var
konuşuyorsun ama duymuyorum
ilginçtir aşkın yaptıkları
kirpikleri bile kendine batabiliyor insanın
bana yalan söyle ama kendine yalan söyleme
ayaklarım üşüyor
bu hissi tanımlamak bile bir bela
bu yüzden yalnız uyuduğum çarşafları dava edebilirim
uykuya dalabildiğin son saat kaç acaba?
insanlar garip rüyalar görüyorlarmış
zaman, aslının ne olduğunu ortaya çıkarır
adının ne olduğu ise önemli değil
bizi daha önceden tanıyor muydun?
çok ilginç
eskimişliğin hışır hışır hışır yaprakları
iki yol var biliyorsun değil mi?
çocukluğundan hatırladığın bir oyunmuş gibi güvenmek ister misin?
beni duyuyor musun?
az kaldı
sadece birkaç dakika

Yorumlar
Yorum Gönder