narin çiçek
bir sabah sıcak yatağımızda uyandığımızda koklayamadığımız binlerce narin çiçek
döküldü bu toprağa
kahkası
tazecikliği
hayalleri için yazılmamış günleri
hiç görmediği merhameti için ağladık
rengine doyamadığımız binlerce narin çiçek
oturdu kalbimize
ağırlaştı çuvallaca
ağırlaştı kelimeler
bu acımasızlığın gölgesini aralayamayacak kadar ağırlaştı saflığın gökyüzü
kimler öğrendi hiç öğrenmemesi gereken şeyleri çocuk yaşta
kimler ödedi zalimlerin vicdan borcunu
bu ayıbı kim örtebilir
insanlıktan çıkmanın var binbir türlü yolu
ama bir yolu yok
bir yol yok toprak olan narin çiçekleri geri getirmek için
Yorumlar
Yorum Gönder