gözleri kahverengiydi




gözlerinin gölgesi güneş yanığı gibi yüzümde
kahverengi dökülüyor avuçlarım
unutmuşum kalem tutmayı
sürüler havalanıyor birden
titrek, ürkek kelimelerden
biraz daha alışıyorum
duymadı mı yoksa
duymuştur
bazen duymam sadece bilirim
sıkıntılarım aniden artar
bir cümlenin altında inlemişiz bütün yıl
kan lekesi gibi dağıldı bulutlar
dağıldı ışık, kalın sarı perdelerinle örtmeye çalıştığın
sarıyı hiç sevmem

o gün sadece bir kelimelik anıymış
rüyalarda seviştiğin
ve yanındaki başka ten
bir fotoğrafta gibi durdun kıpırdamadan
fotoğraflar için hep aynı gülüş satılır

kalabalıkta baş dönmesi
öldüğünden beri ayak basmadığım çiçekler
hala bir yerlerde güzel çiçekler
ve çiçekli ölümler
beni karanlığa bırakıp gittiler
ezberden şiir okumayıp
ezbere hayatı yaşamayı seçtiğimden

sarhoş olmamak ruhsal bir eksikliktir
aşık olmamak ruhsal bir eksikliktir
anlamadığını bilmek eksikliktir
sesini duymamak
bir şarkı eksiktir
insan olmak hep eksiktir

tüm ihtimallerin bir senli bir de sensiz hali vardır
seni bilmek
biraz bilmemeyi istemektir
bıraktığım kötü alışkanlıklar
kusurlarım
ve vücudumdaki izler
hepsini bıraktığım dizimdeki bu defter
bildiğim şeyler
bildiğin

gözleri kahverengiydi
bir kez bakmıştım


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

uykusuzlar listesi

mavi tuna valsi

kadın