fotoğrafın fotoğrafı
kendini öpüyorsundur kadın
şimdilerde seni kimse görmeyecek
bir gitar çalıyor içinde, sıcak sahillerden
çikolata renkli saçların eriyor terinle
sanki her zaman gördüğü bir fotoğrafın fotoğrafı
dünya alevden bir çemberden atlıyor
yoruldu ve yaşlandı içi
sanki hep gördüğüm bir fotoğrafın fotoğrafı elinde titriyor
bugünler için ağlamışsın gibi o son gece
kendini öpüyorsundur kadın
rujun dökülüyor tenine parça parça
değmemiş dünya görmüş gözleri doğanın
hep imkansız dermiş gibi komik bir şaka
durmuyor içinde atan can
parmak uçlarında yürümek için akıyor zaman
nasıl sevmeye başladın kendini
nereden dokunmaya başlayarak
kendini öptüğün zaman sarmaşıklar dökülür ellerine biliyorum
kirpiğine yapışan kum tanelerine üflemeyen bir çocuk gibi umursamaz
uğruna çölde yürüyor gibi buğulu bakışları
kadın yine öpüyor kendini ve o an
görüyorum bir fotoğrafın fotoğrafını, alev almış
bu zehirli dünyadan atlıyor aşağı

Yorumlar
Yorum Gönder