mavi rüzgar


anıları çağırıyorum fotoğraflardan
kilometreleri çağırıyorum
görünmez adımlar atıyorum zamana
binalar yıkılıyor, pasajlar, tüneller
tekrar gidiyorum o eski yerlere
kuzey rüzgarlarından geçiyorum
sanki yürümeyi hiç unutmamışım gibi geliyor
ay'da yürüyorum
ve başka spiritüel rüyalarda
kuru yaprakların sesini duyuyorum altıncı kattan
çalkalanan bir toprak ve gecikmiş bahar
soyut insanlar geçiyor gözümün önünden
sokak yürüyor
insanlığını örtüyor bazıları yüzlerinden
ve insanlık giyiyor bazı hayvanlar, sıcak kan geçen kürklerinin üzerine
bir zamanı yazıyor tarih
sabır ve perişanlık arasında geçip gidiyorum

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

uykusuzlar listesi

mavi tuna valsi

kadın