bitti

her şey çirkinleşti.
tırnaklarımı kısa kestim,
üzerinde o morun mavisi, en koyudan.
hala çekici olmak için uğraşıyor;
bu raddede,
ne kadar anlamsız.
yağ bağlamış düşüncelerim,
bedenim;
estetikten uzak.
dolduruyorum içime tüm kanseri,
midem bulana bulana;
ağlasam da, durmadan.
eklemlerim sancıyor,
üç sokak bile dayanamıyorum yürümeye;
böyle çıkılmaz dışarı.
çıksam da, yanımda kimse gülmüyor.
ne kadar uzun zaman oldu,
nefesim kesilene dek gülmeyeli;
nefesim kesilene dek sevmeyeli.
yalanların yükü büyüyor.
o serin, rahat rüzgar senelerdir esmedi.
her şey öyle yalnızlıktan,
öyle uzaklıktan ki;
hiçbir kansızlık unutturamıyor,
silemiyorum sensizliği.
bakamıyorum aynada kendime;
ayların acısı birikti irinle, yüzümde.
daha da kirletiyorum kıyafetlerimi.
hep benimle,
acısını yarıştırmadan.
artık karşıma alıp konuşmuyorum.
benden bitti,
çok şey
gitti.