kırmızıyı söylemeyin

geceye baktım,
en kırmızı,
içtiğim şaraptan daha da kırmızı gözlerimle.

sigaramdan dumanlar,
beyazımdaki kılcallara,
alev alev.
kana boyadı ufkumu.
öyle korktum ki sorgulardan,
ihmallerimin sonuçlarından.
başımı her eğdiğimde,
kan ağladım.
uykusuz kaldıkça,
uykudan korktum.
sessizleşti tik taklarım.
oda ve balkon arasında dokuduğum mekikler.
belden yukarım sokağa sarkarken,
beni kimse görmesin.
bulanık gözlerim görmesin hiçbir terk edilişi.
görmek istemiyorum aynı kabusları.
hiçbir metal tepsi taşımasın o kimyasalı.
hayır, bir daha kaldıramam.
korkusu bile çok ağır.
söylemeyin, kırmızının felaketin çağırıcısı olduğunu.
bu korku karnımı ağrıtıyor.
hangi teselli ferahlatacak beni?
aldansam belki bir söze.
kimde var o güç?
bıraksam ya kendimi,
başım dumanlı, midem bulanırken.
yansam yıldız gibi,
aldanışlara.
bilsem etten ayrılmayacağını.
sızmasa içten içe zarara.
yalanları gerçek yapsam,
bir an için,
mutluluğu çalsam;
o uzak masallardan.
tembihlesem tüm tellalları.
Kimse dokunmasa,
bir nefeslik bile olsa.



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

uykusuzlar listesi

mavi tuna valsi

kadın