caz kaçakları

her gece aynı yerde, 

farklı kalabalıklarda;

aynı yalnızlıkların kurduğu köprüydük. 

saniyelerin, ömürlük anılara rakip olduğu bakışlarla...
-kimse görmeden-

kaçamaklar. 

mesafelerden sevişen ruhlar, ayrı hayatlar. 

karşılaştığımız ilk günden beri, 

dinamik hevesle.
ikimizin de neden orada olduğu barizken. 

hiçbir loşluk engel değildi,

üzerimdeki bakışlarını keskince görmeme.

gürültü, 

karmaşaya rağmen;

kuşkusuz ayırt ettiğin sesim gibi. 

hep aynı notadan konuşurdum,

alıştığım o koyulukta, 

bazen sert.
aynı şiiri okurdum.
yanından geçerken, topuk tıkırtılarım, aynı ritimde;
sadece rüzgarım değerdi sana,
en güzel danslara bedel,
en vurucu notalarda,
ağlayan tuşlar. 

aylar geçti, 

o çamur bizden hiç geçmedi. 

uzaktan uzağa, 

bataklığa yürüdük. 

sana ulaşma çabam, 

beni aramaya hevesinle

büyüdü her an. 

aramızdaki boşluğa rağmen,

bazı şeyler öyle keskindi ki;

doldurdu göğüs kafeslerini.
bu denli,
her şeyi kaybetmişken;
kalan tek heyecanın umutsuz savaşına girdik.
hiç benim olmayacak;
ve senin olmadan. 

kıvırcık saçların, 

her buklene sığdırdığın ayrı bir sen. 

en çok,
uzun parmaklarımın arasında gezmesini istediğini biliyorum;
buzsuz yalnızlığını yudumlarken,
sonsuza kilitlendiğin. 

sevdiğim seni gizleyen, 

onlarca kaybolmuş sen. 

özenle seçtiğin maskelerin. 

beni denediğin.
her rengini öğrendim.
benim kabartmalı sınavım. 

sanki bu kadar yabani olmak zorundaymış gibi. 

tüm cazibesi tüllerin ardında.
sanki bakışların altında olmasak,
büyümüz kaybolacak gibi.

sancılarımız oldu, 

takım elbiseli adamların şarkıları;
hikayemizin en yakın tanıkları. 

tüm unutmak istediklerimiz

ve kirli hayaller. 

birbirimize yapabileceğimiz en kötü, 

en kötü şeyler.
ötekileşmeler. 

her gece, 

aynı yerde, 

tok müziğin altında, 

yanında başkaları, 

yanımda başkaları, 

arka, sağ çaprazdan, 

bendeki bakışların. 

sonsuza gömdüğüm anlar,
günah
ve hazlar.