ayrılık senaryosu
gidiyorum yok, geldim yok
bu sevdanın bir vedası yok
mezar taşından sessiz günler,
istanbul'un yağmuruna kalmış
çocukluğumun elinden tutmuş gezdiriyorum pera sokaklarında
her zaman geçiyorum, ilk kez görüyorum bu sokağı, senin adın
bir sandalye boş, bir telefonun ucunda çınlayan "yoksun" sancısı
perdesiz bir pencereden bakarken insan
kalbinin kör kuytularıyla nasıl barışır?

Yorumlar
Yorum Gönder