şehir bile unutacak
bana senin kadar güzel kimse bakamaz
çünkü gözlerin
bir ressamın olduğu kadar,
bir çocuğun da gözleri
o dudaklar benimdi
o gözler benim
ürkek nefesin benimdi
benimdi sandım
fırçalarının sesini bastıran
söyleyemediklerimizin sessizliği
kımıldıyor düşlerim
bizi şehir bile hatırlamayacak
belki eski bir apartman, bir büyük yatak
gündüz sarhoşluğumdan başka bir an
onlar da unutur kızıl saç tellerim yastıklardan ayrılınca
saç lülelerimiz de benzerdi
hepsini unutacağız
kağıtlar ve bezler kalacak
bir kahve içimlik barışsak
korkma başka bir şey değil
sadece biraz benden anlatacağım
sen anlatmazsın ya
hadsizce tuvalini kıskanırım
sonsuz aşkına renklenen bir beyaz sonsuz
ben her zaman biraz koyuydum
belki renklerde gizliydi görmek kalbini
bilemedim
o merdivenli sokak da unutacak
şarkılar da
büyülü ellerin
çizgilerin
bu çabucak aşk eskiten şehirde
bizi kimse hatırlamayacak
.jpg)
Yorumlar
Yorum Gönder