si bemol minör
sabun köpüğüyle derdi vardı herkesin
her gün kendimi çitilerken is kokusu çıksın diye
çok geçher gün kendimi çitilerken is kokusu çıksın diye
sonsuzluk kadar geçti kabartmalı hatıralar
hataydı dokunduklarım
altı boş merdivenlerde tıngırdayan bilinçli ihmaller senfonisi
kalbim iç yerinden ve hiç yerinden kırıldı on üçüncü kez
şans, kulaklarda korkunç bir tınısı olan ahttı
alışmak başa bela
bileklerin köprüsünden geçmek en büyük bela
arşeler damarlarımda
kreşendolar rutubetli depoda yankılanan asalak bir sancı sankiintihar etmek istiyorum ama allah'tan korkuyorum, diye
Yorumlar
Yorum Gönder