iz

yastığa gömdüm çığlıklarımı,
hiçbir teni hayal etmeden.
tekrarlandıkça kayboldu, zihnimdeki yaşayış bilinci.
tıpkı zikrettikçe anlamsızlaşan kelimeler gibi.
tekrarlandıkça benim olmaktan çıktı.
bir emanetin acısı.
boş ve yalnız odada,
beni bıraktığı sonsuz buğu.
hareketsiz.
nefes bile aldırtmayan eklem ağrılarıyla.
her şey kaymış ellerimden.
parmaklarım bile silikleşiyor gözlerimin önünde.
soyundum ve ardımda bıraktım,
geçmişteki hayatımı.
yerime oyuncu bulmadan terk ettim rolümü.
bir boşluk bıraktım dış dünyaya,
en az içimdeki kadar belirgin.
izledim dev bir merceğin ardından,
bensiz hayalimi yaşayanları.
zamanımı aldı, götürdü
karşılıksız bir çekle.
geri dönüp hesabını vermeyecek günlerin.
kesin dönüşü yok.
her uğradığında biraz daha götürecek benden.
yarım başladığım bu yolda,
daha ne kadar eksilebilirim'in oyununu oynayacak bana.
inatlarımızı yarıştıracağız.
kimse görmeden,
ben bile.